Je bent veranderd. Zijn je keuzes meeveranderd?

Zes weken geleden begon ik de zomerreeks met de vraag: Is dit nog mijn plek?
De zomer is daar een mooi moment voor. Als het tempo daalt, ontstaat ruimte voor wat anders makkelijk naar de achtergrond verdwijnt.

Inmiddels zijn we zes weken verder en staan we weer ‘aan’. Een goed moment om nog één keer stil te staan en de rode draad te bekijken.

We veranderen voortdurend.
Door wat we meemaken, door de mensen die we ontmoeten, door dingen die lukken of juist faliekant mislukken. Door ouder te worden, te leren, verlies, liefde, verantwoordelijkheid en alles wat het leven onderweg van ons vraagt.
Vaak verwachten we dat keuzes die we jaren geleden maakten nog steeds moeten passen bij wie we vandaag zijn.

Daar ging deze reeks voor mij eigenlijk over.
Over ruimte om überhaupt te kunnen voelen dat er iets is veranderd.
Over erkennen dat je misschien niet bent vastgelopen, maar ergens uitgegroeid.
Over de verbinding met jezelf terugvinden als je lang vooral hebt geluisterd naar wat de buitenwereld van je vraagt.
Over durven vertrouwen op wat je hart en je lijf soms al weten voordat je hoofd eraan toe is.
En over jezelf niet opnieuw hoeven uitvinden, maar met nieuwe ogen leren kijken naar wat er altijd al in je zat.

Als ik dit allemaal bij elkaar breng, zit daar voor mij misschien wel de belangrijkste les van deze reeks:
Wat ooit een goede keuze was, hoeft dat niet voor altijd te blijven. Als jij verandert, mogen je keuzes met je meegroeien.

We zijn vaak ontzettend druk met de vraag: Wat moet mijn volgende stap zijn?
Terwijl de interessantere vraag misschien is: wie ben ik inmiddels geworden?

Als je eerlijk durft te kijken, verandert ook de vraag over werk.
Dan gaat het niet meer over een functie, salaris, status of de volgende stap. Het gaat over de context waarin jij vandaag het beste tot je recht komt. Over wat je belangrijk vindt, waar je energie van krijgt, wat je wilt bijdragen en misschien ook over wat je niet meer wilt.

Dat betekent niet dat je bij iedere verandering in jezelf het roer moet omgooien.
Soms is een gesprek, meer autonomie, een andere verantwoordelijkheid of nieuwe uitdaging genoeg. Of je ontdekt dat jij wel bent veranderd, maar je omgeving niet met je mee kan veranderen. Dan mag het gaan bewegen.

Als ik iets heb geleerd van mijn eigen loopbaan én van de mensen die ik coach, dan is het dat richting zelden ontstaat door harder na te denken over de toekomst.

Richting ontstaat wanneer je eerlijk durft te kijken naar wie je vandaag bent, en jezelf vervolgens serieus genoeg neemt om daar iets mee te doen.
Misschien is dat wel wat ik je aan het eind van de zomer wil meegeven.

Als je kijkt naar wie je vandaag bent, wat vraagt dan om meer ruimte?
Neem die gedachte mee. Juist nu de drukte weer is begonnen.

Merk je dat je wel voelt dat er iets in beweging is, maar nog niet scherp krijgt wat dat betekent voor jou? Dan denk ik graag met je mee.