Should I stay or should I go

Mijn eigen patroon

Als ik terugkijk op mijn loopbaan, zie ik een patroon dat ik pas achteraf ben gaan herkennen. Meerdere keren ben ik op een punt gekomen waarop ik voelde dat ik over een rol of opdracht was uitgegroeid. Destijds kon ik daar niet altijd goed de vinger op leggen. Ik dacht dat ik toe was aan iets nieuws, terwijl de werkelijke vraag veel meer over mijzelf ging dan over de organisatie waarin ik werkte.

Gaandeweg ontdekte ik dat het in mijn aard zit om nieuwe dingen op te bouwen. Ik krijg energie van verandering, van pionieren, van samen een visie ontwikkelen en iets creëren wat er nog niet is. Maar zodra die fase voorbij is en de organisatie in rustiger vaarwater komt, merk ik dat mijn energie langzaam weglekt. Ik ben minder goed in ‘op de winkel passen’ dan in het bouwen ervan. Dat is geen goed of fout; het is simpelweg een belangrijk inzicht over wie ik ben.

In verschillende functies uitte zich dat op een andere manier. Soms raakte ik gefrustreerd omdat ik te weinig ruimte ervaarde om te vernieuwen. Soms sloeg de verveling toe. Op andere momenten leek ik juist stil te vallen en kwam ik moeilijk in beweging. En als ik heel eerlijk ben, werd ik soms ook kritischer op de organisatie dan achteraf terecht bleek te zijn.

Pas later realiseerde ik me dat die kritiek vaak niet zozeer over de organisatie ging, maar een signaal was dat ik zelf veranderd was.

Die verandering kwam niet alleen door mijn werk. Gedurende mijn loopbaan ben ik altijd blijven investeren in mijn eigen ontwikkeling. Ik volgde opleidingen, werkte met coaches en verdiepte me in persoonlijke ontwikkeling. Iedere ervaring, iedere opleiding en iedere belangrijke gebeurtenis in mijn privéleven veranderde ook iets in mij. Mijn blik op succes veranderde. Mijn waarden verschoven. En daarmee veranderde vanzelf ook wat ik nodig had om met plezier en energie te kunnen werken.

Een van de meest bepalende momenten was tijdens mijn laatste corporate baan. Tijdens een intensieve opleiding onderzocht ik mijn persoonlijke waarden. Daar ontdekte ik dat autonomie voor mij veel belangrijker was geworden dan ik me ooit had gerealiseerd. Dat inzicht maakte ineens begrijpelijk waarom ik steeds minder op mijn plek zat. Niet omdat mijn werkgever iets verkeerd deed, maar omdat de persoon die ik inmiddels was geworden niet langer aansloot bij de manier waarop ik werkte. De keuze om voor mezelf te ondernemen voelde daardoor niet als een vlucht, maar als een logisch vervolg op mijn eigen ontwikkeling.

Sindsdien weet ik dat de vraag ‘Should I stay or should I go?’ zelden begint bij een nieuwe baan. Die begint met de vraag of de plek waar je vandaag bent nog past bij de persoon die je inmiddels bent geworden.

Wanneer ik merkte dat er iets begon te schuren, hielpen een paar vragen mij steeds opnieuw om mijn gedachten te ordenen. Niet om direct een beslissing te nemen, maar om beter te begrijpen wat er werkelijk speelde. Misschien helpen ze jou deze zomer ook.

• Waarin merk ik dat ik de afgelopen jaren ben veranderd?
• Welke gebeurtenis, ervaring of ontwikkeling heeft mij het meest gevormd?
• Welke waarden zijn daardoor belangrijker geworden?
• Past mijn huidige werk nog bij wie ik vandaag ben?
• En als ik heel eerlijk ben: wat vraagt eigenlijk al langer mijn aandacht?

Ik ben benieuwd welke vraag jou het meest raakt. Als je daar iets over wilt delen, lees ik het graag. En als je merkt dat deze vragen iets in beweging zetten, maar je gedachten liever één-op-één wilt verkennen, stuur me gerust een bericht. Soms ontstaat nieuw perspectief niet doordat iemand je het antwoord geeft, maar doordat iemand de juiste vragen stelt.